Postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu

Sygn. akt II K 123/23

Dnia 24 sierpnia 2023 r.

POSTANOWIENIE

Sąd Rejonowy w Warszawie w Wydziale II Karnym w składzie:

Przewodniczący: SSO Anna Kowalska

Protokolant: Jan Nowak

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Warszawie - Janina Wiśniewska

po rozpoznaniu w sprawie Adama Zielińskiego

w przedmiocie wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 15 lipca 2023 r.

postanawia

1. na podstawie art. 432 § 1 k.p.k. wniosku skazanego Adama Zielińskiego o przywrócenie terminu do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku z dnia 15 lipca 2023 r. w sprawie Sądu Rejonowego w Warszawie o sygn. akt II K 123/23 nie uwzględnić

2. zawiadomić Prokuraturę Rejonową w Warszawie o możliwości popełnienia przez skazanego Adama Zielińskiego przestępstwa z art. 270 § 1 k.k.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2023 r. Sąd wydał wyrok, w którym skazał Adama Zielińskiego za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i inne i wymierzył mu m. in. karę 2 lat pozbawienia wolności.

Wobec niezaskarżenia wyrok uprawomocnił się dnia 1 sierpnia 2023 r.

W dniu 10 sierpnia 2023 r. do Sądu wpłynął wniosek skazanego o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skazany podniósł, że w dniu 20 lipca 2023 r. uległ wypadkowi samochodowemu a leczenie wymagało leżenia a skazany miał zakaz poruszania się i otrzymał zwolnienie lekarskie od dnia 20 lipca 2023 r. do 5 sierpnia 2023 r. W tej sytuacji skazany podał, że nie mógł sporządzić i złożyć wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku a uchybienie terminowi nastąpiło w związku z tym z przyczyn od niego niezależnych. Nadto skazany podał, że zamieszkuje z chorą na Alzheimera matką, która nie była w stanie dokonać za niego jakichkolwiek czynności procesowych. Do wniosku skazany załączył dokumentacje dotyczącą choroby matki, zaświadczenie z dnia 20 lipca 2023 r. L4/23/07/2023 wystawione przez lekarza Piotra Nowaka oraz skan zwolnienia lekarskiego dotyczącego jego osoby.

Sąd zważył, co następuje.

Wniosek skazanego okazał się całkowicie bezzasadny, a co więcej składając tenże, skazany dopuścił się popełnienia kolejnego przestępstwa, tym razem przeciwko dokumentom.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że jak wynika z treści art. 168 k.p.k. jeżeli niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie dokonana. Oczywistym jest, że w niniejszej sprawie nie została spełniona hipoteza wskazanej normy prawnej, przeto i Sąd nie mógł postąpić z jej dyspozycją.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy podnieść, w omawianym przypadku uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie skazanemu uzasadnienia nastąpiło z przyczyn przez niego zawinionych. W żadnym wypadku nie można podzielić twierdzenia Adama Zielińskiego zawartego w uzasadnieniu wniosku, że jego stan zdrowia nie pozawalał mu na dokonanie wskazanej czynności. Wprawdzie z przedłożonego przez niego skanu zaświadczenia zwolnienia lekarskiego wynikać może, że skazany winien leżeć. Z uwagi jednak na nieczytelność zapisu zaświadczenia w tej części, a w szczególności widoczne ślady poprawiania uczynionych tam zapisów Sąd zwrócił się bezpośrednio do jednostki, która świadczyła pomoc zdrowotną skazanemu, i w której zostało wystawione owe zaświadczenie. W odpowiedzi na zapytanie Sądu wpłynął faks podpisany przez lekarza wystawiającego zaświadczenie, z którego wynika wprost, że pacjent mógł chodzić. Nadto do pisma załączone zostało zaświadczenie potwierdzające zwolnienie lekarskie, w którym w miejscu wskazań lekarskich widnieje "chory może chodzić" a nie "chory powinien leżeć" jak mogłoby to wynikać z przedłożonego przez skazanego skanu dokumentu. Nadto na nadesłanym przez lekarza zaświadczeniu brak jest jego pieczątki w tymże miejscu, a która widnieje na przedłożonym przez skazanego dokumencie. W jednym jeszcze miejscu obydwa dokumenty się różną, mianowicie w miejscu gdzie widnieje pieczęć szpitala, w którym zatrudniony jest lekarz wystawiający zaświadczenie, na zaświadczeniu przedłożonym przez skazanego pieczęć jest przystawiona "prawidłowo", natomiast na nadesłanym przez szpital jest przystawiona "ukośnie".

Powyższe w sposób oczywisty wskazuje, że skazany mógł chodzić, a zatem nie wystąpiły żadne przeszkody do sporządzenia przez niego i wniesienia w terminie (choćby poprzez nadanie na poczcie) w terminie wniosku o sporządzenie w sprawie uzasadnienia na piśmie i doręczenie go skazanemu.

Skoro zatem nie nastąpiła żadna przeszkoda do sporządzenia i złożenia wniosku przez skazanego, zatem nie została spełniona przesłanka warunkująca możliwość przywrócenia skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze zbędne jest odnoszenie się do argumentów podniesionych przez Adama Zielińskiego związanych z faktem niemożności wykonania wskazanej czynności przez jego matkę z powodu jej choroby, gdyż w tak ustalonym stanie faktycznym jest to okoliczność pozostająca bez znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosku skazanego. W tym miejscu tylko na marginesie należy dodać, że skazany zamieszkuje także z żoną, która także była oskarżoną w niniejszej sprawie, i z której pomocy mógłby - w razie potrzeby - skorzystać skazany, co jednak przemilczał składając wniosek.

Sąd ustalając powyższe okoliczności uznał, że koniecznym jest zawiadomienie prokuratora o możliwości popełnienia przez skazanego przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. wskazując nadto, że prokurator winien wyjaśnić także i okoliczność związaną z ewentualnym przedłożeniem sfałszowanego zaświadczenia lekarzowi Piotrowi Nowakowi celem wystawienia przez niego oczekiwanego dokumentu.

W tym stanie rzeczy na podstawie przepisów powołanych na wstępie należało orzec jak w części rozstrzygającej postanowienia.

Anna Kowalska